كاربر گرامی ضمن خوش‌آمد گويي، از شما دعوت می‌کنیم در بخش انجمن سايت ثبت نام کنید.

ثبت نام به شما توانایی وارد کردن سوالهای خود و پاسخ گویی به پرسشها و شرکت در نقدها و نظرها و همچنين دريافت آخرين اخبار و مطالب سايت را از طریق ایمیل می‌دهد.  

َلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ وَ الَّذينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ ما نَعْبُدُهُمْ إِلاَّ لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى‏ إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ في‏ ما هُمْ فيهِ يَخْتَلِفُونَ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدي مَنْ هُوَ كاذِبٌ كَفَّارٌ (زمر-3)

آگاه باش كه دين خالص از آن خداست و آنان كه سواى او ديگرى را به دوستي گرفتند، گفتند: اينان را از آن رو ستايش مي‌كنيم تا وسيله نزديكى ما به خداى يكتا شوند. و خدا در آنچه اختلاف مى‏كنند ميانشان حكم خواهد كرد. خدا آن را كه دروغگو و ناسپاس باشد هدايت نمى‏كند.

يكي از پر مناقشه‌ترين موضوعات در سالهاي گذشته، حكم سنگسار بوده؛ به‌طوری‌كه بسياري از صاحب‌نظران و علماء ديني را بر آن داشته تا از زاويه‌هاي گوناگون، حكم سنگسار را مورد تحليل و بررسي قرار داده، نظرات خود را در قالب كتاب يا مقاله منتشر كنند[1]. آنچه كه از چكيده‌ي آن بررسي‌ها بدست مي‌آيد اين است كه اولا: حكم سنگسار در اسلام هيچ مبنايي قرآني نداشته و ندارد؛ دوم: رواياتي كه حكم سنگسار را تجويز كرده‌اند، عمدتاً ضعيف و غيرثقه مي‌باشد و با اصول قرآن كريم مبني بر وضع قوانين كيفري نيز در تضاد شديد هستند.

انسان موجودي است اجتماعي و مدني‌الطبع كه زندگيش به يكديگر وابسته است و قهرا در چنين شرايطي اعمالي واقع مي‌گردد كه براي حفظ نظم اجتماع نياز به وضع قوانين مدني و جزايي مي‌باشد.

بشر ابتدايي با آنكه ذهني كودكانه داشت اما به اين مهم پي برده بود كه براي حفظ نظم اجتماعي و جلوگيري از تعديات و تجاوزات به حقوق يكديگر مي‌بايست قوانيني را وضع نمايد؛ زيرا نفس انساني تمايل به لذات داشته و اگر مانعي وجود نداشته باشد بعيد به نظر نمي‌رسد كه متعدي نگردد. بدين جهت به وضع قوانين اجتماعي و جزايي اقدام نمود؛ اما در آغاز بسياري از قوانيني كه بشر ابتدایی وضع مي‌كرد بخاطر عدم علم او نسبت به محيط طبيعي خود، متاثر از تقارن اتفاقاتي طبيعي مانند زلزله، سيل، آتشفشان، خسوف؛ كسوف، خشك‌سالي و... بود، بگونه‌اي كه در ذهن بشر ابتدايي آن توهم را ايجاد ‌كرد كه وقايع پيش آمده عكس‌العمل اعمالي است كه برخي انجام داده‌اند. از اين رو بشر ابتدايي براي جلوگيري از بوقوع پيوستن‌ آن اتفاقات ناخوشايند طبيعي، قوانيني وضع كرد تا خود را در امان قرار داده، يا وقوع آنها را به نوع متبارك تغيير دهد. از اين رو در جوامع ابتدايي اكثر قوانين - چه فردي، چه اجتماعي- جنبه‌ي ماوراءالطبيعي داشته و جزو آداب و مناسك ديني و مذهبي شمرده مي‌شد. چنانچه عقايد و آداب و مناسك اديان ابتدايي راكه هم‌اينك برخي از قبايل عقب‌افتاده‌ي آفريقا يا بوميان امريكا و استراليا پيرو آن هستند مورد بررسي قرار دهيم، مشاهده مي‌كنيم تمام اعمال فردي يا اجتماعي پيروان، عموما جنبه‌هاي ماوراءالطبيعي داشته و عمده‌ي اتفاقات طبيعي ـ اعم از خوش‌شگون و بدشگون- متاثر از رعايت كردن يا نكردن قوانين و مناسكي است كه در آن اديان، بدانها سفارش شده است. آن قوانين غالبا يا از سوي جادوگران و سادنان معابد كه سخنگو و رابطان خدايان قبايل و اقوام بودند وضع مي‌گرديد يا از سوي رؤسا و سلاطين جهت اجراء صادر و ابلاغ مي‌شد.

عده‌اي از هموطنانمان در شهر زاهدان، طي دو عمليات انتحاري كشته و زخمي شدند. اين خبري بود كه در روز گذشته تيتر اخبار بسياري از رسانه‌ها گرديد.

گفتگوي عبدالحميد معصومي تهراني با راديو كوچه