دولت وحدت ملي ؛ پيشنهاد ميانه روهاي داخلي يا طرح دشمن خارجي؟!
تابستان امسال، اخباري از رايزني هاي علي اكبر ناطق نوري، روحاني بلندپايه جبهه اصولگرايان - كه به اعتدال و ميانه روي مشهور است- با اكبر هاشمي رفسنجاني، سيد محمد خاتمي و مهدي كروبي به محافل سياسي و خبري درز كرد كه طي آن، اين چهار نفر، با نقد وضعيت كنوني جامعه و با توجه به نزديكي انتخابات رياست جمهوري دهم، طرحي موسوم به تشكيل "دولت وحدت ملي" را مورد بررسي قرار داده بودند.
با توجه به حضور سرشناس ترين روحانيون دو جناح مطرح كشور در اين رايزني ها، به زودي موضوع طرح وحدت ملي در جلسات داخلي احزاب و گروه ها به عنوان يك گزاره جدي مطرح شد و در اندك زماني سر از رسانه ها درآورد.
نشست هاي بعدي با حضور ديگر چهره هاي سياسي جريان هاي مختلف صورت گرفت و حتي سخن از تشكيل يك "لويي جرگه" به ميان آمد تا در نهايت كانديدايي جامع الاطراف كه يك وفاق ملي بر روي وي وجود داشته باشد، به عنوان نماينده لويي جرگه "ميانه روهاي هر دو جريان راست و چپ" وارد عرصه انتخابات شود.
با اين حال، در شهريوري كه گذشت، ناطق نوري در حاشيه مراسم بزرگداشت تهيه لاجوردي در گفت و گو با خبرنگاران، جمله اي گفت كه همانند آبي سرد بر "آتش گر نگرفته دولت وحدت ملي" ريخته شد؛ او گفت: "پيشنهاد دولت وحدت ملي در نطفه منتفي شد" و توضيح داد: "اين يك پيشنهاد كلي بود كه گفتيم همه جمع شوند بر كسي اتفاق نظر داشته باشند كه پايبند اصول و ارزش هاي انقلاب باشد و قابل پذيرش جريان ها ولي متاسفانه هر گروهي دنبال كار خودش هست و آتش را براي نان خود مي خواهد."
لاريجاني به جاي ناطق نوري
با اظهارات ناطق نوري ، بسياري گمان بردند كه طرح وحدت ملي، واقعا در دستور كار فعالان ارشد سياسي كشور كنار گذاشته شده است اما رويدادهاي بعدي نشان داد كه اين آب، نتوانسته است آن"آتش هنوز گر نگرفته" را به طور كامل سرد و خاموش كند. با اين حال، در مراحل بعدي، ناطق نوري، همانند قبل ، در قالب ميدان دار اين طرح ظاهر نشد بلكه يار ديرين او، علي لاريجاني، كه اينك رياست مجلس هشتم را بر عهده دارد، وارد گود شده است.
لاريجاني در انتخابات گذشته، گزينه ناطق نوري براي رياست جمهوري بود كه ناكام ماند اما در انتخابات داخلي مجلس براي تعيين رييس مجلس، ناطق نوري، براي او سنگ تمام گذاشت و با رايزني هايي كه كرد، توانست نظر اكثريت نمايندگان را براي راي دادن به هم ولايتي اش جلب كند و بدين ترتيب، حداد عادل، از راس مجلس به زير آمد و به رياست كميسيون فرهنگي بسنده كرد.
علي لاريجاني درباره طرح دولت وحدت ملي مي گويد: « اينكه روي مسائل مهم كشور كه وحدت ايجاد ميكند، اگر بين جريانهاي سياسي وحدتي وجود داشته باشد،آيا بد است؟ بد كه نيست. اگر كسي اين را بد بداند مشكل نظري دارد. اينجانب در دبيرخانه شوراي عالي امنيت ملي تلاش ميكردم تا روي مشتركات كار كنيم امروز هم شرايط حساسي داريم.
نكته بعدي اين است كه در جريان اصولگرايي مجلس بر سر يك سري چيزها وحدت داريم. يك جاهايي هم تكثر است و بايد تكثر را محترم بشماريم. نه اينكه بگوييم اگر اين است، پس اعدامش كنيد.
در مسائل سياست داخلي هم موضوع مهم ديگر اين است كه اگر ما با گروههاي مختلف سياسي روي يك سري چيزها وحدت و بر روي مسائل ديگر اختلاف داشته باشيم، اين شفافيت ميتواند مفيد باشد. گروههاي سياسي ضمن اينكه ميتوانند كانديدا و مبنايي براي خود داشته باشند، ميتوانند حركت وحدتآميزي را در كشور دنبال كنند. نه اينكه روي افراد خط قرمز بكشند. افرادي كه ذهن خيلي بستهاي دارند و سواد كمي دارند و فكر ميكنند به ازاي هر تفاوت بايد طرف مقابل را حذف كرد، اين فكر خيلي بدي است و يك فكر انحرافي است كه به ضرر كشور هم ميباشد.
اگر وحدت ملي را ميخواهيم بايد تنوع فكري را بپذيريم. اگر كسي بخواهد اين تنوع را از بين ببرد، به نظر من تئوري پيشرفت فكر سياسي را در جامعه نفهميده است. اينكه در انتخابات وحدت ملي توجه شود امري لازم است و من اين موضوع را خطرناك نميدانم، بلكه مفيد هم ميدانم. توجه داشتن به معناي اين نيست كه كانديدا هم نداشته باشند. گروهها ميتوانند كانديدا داشته باشند و تا آنجا كه ميتوانند به هم نزديك شوند. اين به معناي حذف كسي نيست و اشكالي هم ندارد.
اصولگرايان و ديگر گروهها هم ميتوانند به هم نزديك شوند، ما با اين مخالف نيستيم. در يك جامعه كه بين جريانهاي عميق موجود در آن روي مسائلي وحدت وجود نداشته باشد حتما شكافهاي سياسي و اجتماعي بوجود ميآيد و دشمن در همين شكافها زندگي ميكند. بنابر اين تئوري وحدت ملي هم در ميان اصولگرايان و هم در بين ديگر گروهها خوب است.
به نظر اينجانب در انتخابات آينده رياست جمهوري افرادي كه كاردان هستند و ميتوانند وضعيت كشور را سامان دهند نبايد حذف شوند،البته نبايد خيلي تكثر باشد تا مردم نتوانند انتخاب كنند.»
اصلاح طلبان
اين طرح ، از سوي چهره هاي اصلاح طلب نيز با استقبال مواجه شده است چه آنكه به قول ماشاءالله شمس الواعظين، با تشكيل دولت وحدت ملي، دولت آينده هر 9 روز با يك بحران مواجه نمي شود و جامعه سياسي ايران الگوي جديدي از تعامل نيروهاي سياسي را زير چتر يك دولت تجربه مي كند.
همچنين حزب كارگزاران نيز در گردهمايي اخير خود به طور رسمي از طرح دولت وحدت ملي حمايت كرد و غلامحسين كرباسچي دبيركل اين حزب در اختتاميه اين گردهمايي گفت: تشكيل دولت وحدت ملي از همه نيروهاي فعال كشور ضروري است تا تضميني براي توسعه كشور باشد.
وي افزود: نيروهاي دلسوز دو جناح مي توانند ائتلاف كنند كه در اين زمينه، حداقل تضمين هايي بايد وجود داشته باشد كه به مذاكرات فشرده نيازمند است اما بايد دلسوزانه به نتايجي رسيد تا چهره هاي ملي و مورد قبول مردم در دو جناح نتايجي را كسب كنند.
در همين حال، عطريانفر نيز با استقبال از طرف تشكيل دولت وحدت ملي گفت: وقتي سخن از وحدت ملي مي شود، نمي توان جريان ريشه دار گروه هاي اصولگرا را خارج از اين ايده قرار داد، گروه هايي با محوريت شخصيت هايي مانند ناطق نوري و ولايتي كه مي توانند تاثيرگذار باشند بايد در تشكيل دولت وحدت ملي مورد توجه قرار گيرند.
مخالفت ها
طرح وحدت ملي، مخالفاني هم دارد. سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي شناخته شده ترين مخالف اين طرح در ميان اصلاح طلبان و حاميان دولت احمدي نژاد نيز مهم ترين مخالف آن در بين اصولگرايان هستند.
محمد سلامتي، دبيركل سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي در اين باره مي گويد: اين دولت وحدت ملي نتيجه فرافكني جناح راست از مشكلات فعلي است. آنها چون مي بينند دولت فعلي كارها را به سمتي كشانده كه مي خواهد به هر شكلي خود را از زير بار مسووليت اين وضعيت خلاص كند، به دنبال يك سري كارهايي هستند كه هم بتوانند بخش عظيمي از جناح راست را به دست آورند و هم بخشي از جبهه اصلاحات را به سمت خود بكشانند ولي بعيد مي دانم در اين كار توفيقي به دست بياورند چون اگر خاتمي وارد عرصه انتخابات شود آنها ناگزير مي شوند از كسي حمايت كنند كه مشكلات فعلي مترتب آنها نباشد.
وي تاكيد مي كند كه دولت وحدت ملي فقط با خاتمي امكان تحقق دارد.
اين جمله اخير سلامتي، قرابت غريبي با موضع حاميان دولت از جمله حسين شريعتمداري دارد كه نه تنها تحقق دولت ملي را با احمدي نژاد متصور مي دانند بلكه معتقدند كه دولت كنوني هم دولت وحدت ملي است.
در واقع مهم ترين و قوي ترين مخالف طرح دولت وحدت ملي، حاميان دولت نهم و در راس آنها، شخص محمود احمدي نژاد است كه با نرفتن به همايش 30 سال قانونگذاري در مجلس كه توسط لاريجاني شكل گرفته بود، به اين طرح روي خوش نشان نداد.
اين همايش كه در آن از همه جناح ها و گروه ها حتي از ملي مذهبي ها نيز حضور داشتند، در واقع، تلاش رسمي لاريجاني براي پيش بردن ايده دولت ملي بود.
همايش 30 سال قانونگذاري، روز بعد از برگزاري، مورد انتقاد و حتي طنز و طعنه كيهان قرار گرفت و روزنامه وطن امروز كه به مديرمسوولي مهرداد بذرپاش (رييس ستاد انتخاباتي احمدي نژاد در انتخابات گذشته) منتشر مي شود نيز به آن حمله كرد. سپس روزنامه دولتي ايران پروژه دولت وحدت ملي را "فريبكارانه" ناميد و محمد علي رامين، از نزديكان شاخص احمدي نژاد گفت كه به دولت وحدت ملي نبايد حتي فكر هم كرد.
فاطمه آليا، عضو رايحه خوش خدمت نيز اين طرح را "حقه اي از سوي كارگزاران" دانست و از اصولگرايان خواست كه در مقابل اين "نيرنگ" هوشيار باشند و سرانجام حسين شريعتمداري نيز در سرمقاله روز گذشته كيهان با تيتر "يك داغ بس است براي قبيله" طرح دولت وحدت ملي را "ميدان دشمن" دانست كه بر اساس قرائن و شواهد، آمريكا در راستاي تغيير محور "اصولگرايي- اصلاح طلبي" به "موافقان و مخالفان دولت" به دنبال آن است.
وي همچنين وعده داد كه در آينده نزديك به "نقش دقيق دشمن خارجي در اين پروژه" ، همراه با "اسناد غير قابل انكار" آن خواهد پرداخت.
به هر حال، برغم موافقت ها و مخالفت هاي موجود درباره طرح دولت وحدت ملي، اينك اين موضوع به يك سوژه رو به رشد انتخاباتي تبديل شده است كه مي تواند محور منازعات سياسي- انتخاباتي در ماه هاي باقي مانده تا خرداد 1388 باشد؛ خردادي كه مانند بسياري از خردادي هاي سي سال گذشته، آبستن رويدادهاي بزرگي است.
کلمات کليدي : مقالات و مطالب کاربران الزاما بیان گر دیدگاه ها و مواضع این پایگاه نمی باشد و صرفا نظرات شخصی نویسنده ی آن است. |